حسين مير حيدر
365
معارف گياهى ( فارسى )
داخل آن سفيد و بوى آن تند شبيه بوى سير و آنغوزه ، طعم آن كمى ترش و كمى تلخ است . سابقا كه استعمال داروهاى گياهى گستردگى بيشترى داشت معمولا اين صمغ را بيشتر در منطقهء ماه اصفهان تهيه مىكردند . اين صمغ خواص خود را تا مدت زيادى شايد تا 20 سال حفظ مىكند . اين صمغ اگر در مقابل شعله قرار گيرد با دود زياد مىسوزد . تركيبات شيميايى در تركيب صمغ سكبينه اسانس زردرنگى وجود دارد كه در حالت معمولى سيّال است از آب سبكتر است و بوى سير تندى مىدهد و طعم آن نيز تلخ است . خواص - كاربرد سكبينه از نظر طبيعت خشك و گرم است و از نظر خواص گرمكننده و ضد برودت و سردى است . گازها و بادها را تحليل مىبرد و مسهل زردآب و بلغم غليظ و لزج بوده و از زواياى بدن و مفاصل كه اخلاط چسبيدهاند كنده و خارج مىسازد . براى اخراج سنگ كليه و مثانه مؤثر است و اگر 3 - 5 / 0 گرم آن با سعل خورده شود براى تقويت نيروى جنسى مفيد است . خوردن 3 - 5 / 0 گرم آن براى رفع عوارض و ناراحتىهاى مسهلها مانند ترياق اثر نيكو دارد . سكبينه تسكيندهندهء درد سينه و دردهاى مفاصل و نقرس و كشندهء انواع كرمهاى معده است به علاوه مدّر و قاعدهآور است . خوردن صمغ سكبينه براى بيمارىهاى ناشى از برودتهاى بلغمى و رفع سردى آنها و همچنين براى سردردها و فلجها و صرع ناشى از سردى كه حسّ و حركت زايل شده باشد ، بسيار مفيد است . ضماد آن با سركه براى بيرون كشيدن خار كه به بدن فرو رفته باشد ، نافع است . روش تهيه و حل و نرم كردن آن شبيه آنغوزه است به اين ترتيب كه آن را در روغن بادام تلخ و يا در آب گياه سداب « 1 » و يا در آب گياه فراسيون ابيض « 2 » نرم كرده و حل مىكنند .
--> ( 1 ) . Rue Sauvage ( 2 ) . Marrubium vulgaris